روزهی سکوت میگیرم.یعنی حرفی برای گفتن ندارم. حرفهایی را که برای نگفتن بود توی همین یکی دو هفته گفتم. گفتنیها را توی دلم انبار میکنم. لیلا باعث شد زن آشفته و دستپاچهی درونم روی پای چپش بلغزد و آن زن کر و لال تهنشین شدهی اعماق موجودم مثل یک جسم سیال از لابهلای همهی استخوانها [...]
گاهی وقتها حس آدمک چوبیهایی را داری که کلی نخ بهشان آویزان است. نخهای توی هم رفته با کلی گره. از این آدمکهایی که دست و پایشان آویزان است. بعد ته چهرهیشان یک چیزی است که نمیدانی غم است یا شادی یا بیخیالی یا دلتنگی یا ترس یا غرور یا مستی یا خستهگی. از این [...]
بعضی کفشها،لباسها، جورابهای رنگی خاطرهن. مثلن مال وقتی که اولین بار رفتم خونهی آقای آبی یا اون روزی که با مارکو نصف تهرانو متر کردیم یا اون روزی که توی سرمای زمستون توی کوه قارچ و لوبیا میخوردیم و بلند بلند شعر میخوندیم با آقای بوگارت یا پیادهرویهای پارسال پاییز با ساسا یا یه ساعت [...]
زمانی برای برگرداندن ساعت شنی نمانده
وقتی که آخرین دانهی برنج از بین شنها جدا شد
زمان هم محکوم به مرگ شد
لذت به دست آوردن تولد به مثابهی پذیرفتن رنج مرگیست
دیر یا زود.
تولد میم بدون شک یکی از بزرگترین اتفاقات زندهگی من محسوب میشه، هر چند من اون موقع هنوز به دنیا نیامده بودم
خیلی میخوامت میم.
بوس.
خواب دیدم
مثل همون روز
در خونهرو که برام باز کردی
خودمو انداختم تو بغلت
-به اندازهی همهی ترسها و غمهایی که
پشت در خونهی تو میمونه
و من وقتی میپرم تو بغلت
همهشون تموم میشه-
دست میکشیدی توی موهامو
من هی آرومتر میشدم
و نفس کشیدنت که
همیشه بهترین صدای دنیاست
…
امروز خیلی دلتنگتم
هی این آهنگه هست
هی فکر تو هست
هی منم
امروز همهش یاد لبخندهات میافتم
هی بغض [...]
جنون گوشدادن به بعضی موسیقیا که به جون آدم میافته و قرار نیست تموم شه تا مرز تهوع که هنوزم باز چون نفست بالا میاد گوشش میدی و پایانپذیر نیست انگار. من با وجود کلی حسهای دوگانهی آلرژیک که مدتی بود به محسن نامجو داشتم و حتا یه روز صبح که بیدار شدم مشکلات فلسفی-رختخوابیم [...]
به همون اندازه خوبم که الان عین یه خرس قطبی باید برم توی خونهی یخیم خوابم ببره بس که پلکام سنگینن. به همون اندازه که صد و هشتاد کلن نرمالترین توضیحمه ازت. به همون اندازه که هی با خودم دیالوگ دارم در طول و عرض شبانهروز با همهی ساعتای کبیسهش. به همون اندازه که امشب [...]
الان من شدیدن رضایت تحصیلیمه از بس درس خوندم این دو روزه به نسبت قبلنا که پشهای بیش نبودم در این زمینه!
وقتی یکی مثل کوآلا چسبیده به زورمرهگیهاش و با کلی غرغر و اعتراف به تنبلی خودشو مجبور میکنه که بره کوهنوردی و یه آقایی اونجا آهنگ به شب وصلتو با کمانچه میزنه تا دیوونه شی حسابی. وقتی یکی مجبور میشه از دیوار صاف بره بالا عین دزدا و اون پایین وایسادی برای جلوگیری از [...]
شب اول مهر و دلهرهی پاییز از راه رسیده نمیگذارد خوابم ببرد. نمیدانم خوشی آمدن پاییز را جدی بگیرم یا دلتنگیهای این روزهایم را. روی تخت دراز میکشم. پتو را تا زیر چانهام بالا میآورم. چشمهایم را میبندم و خیالم را فرو میبرم در یکی از روزهای برگریز پاییز. آنقدر منتظر میمانم تا خیالش بیاید [...]
با همین دیدهگان اشک آلود
از همین روزن گشوده به دود
به پرستو، به گل، به سبزه درود
به شکوفه، به صبحدم، به نسیم
به بهاری که میرسد از راه
چند روز دگر به ساز و سرود
ما که دلهایمان زمستان است
ما که خورشیدمان نمیخندد
ما که باغ و بهارمان پژمرد
ما که پای امیدمان فرسود
ما که در پیش چشممان رقصید
این همه دود [...]